🔥نگاهی به وضعیت کنونی مردم و مقاومت و قیام!
قیمت دلار به حدود ۲۷۰ هزار تومان رسیده، بنزین گران شده و فشار معیشتی روی بیشتر خانوادهها سنگینی میکند. با این حال، واکنش خیابانی گسترده دیده نمیشود. پرسش این است که آیا مردم تسلیم شدهاند، یا خشم در حال انباشت است؟
مبنای اول: تنفر گسترده و ادامه رویارویی
بخش بزرگی از جامعه از این حکومت ناراضی است و خواهان تغییر بنیادی است. از قیامهای ۹۶، ۹۸، ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴ به این سو، رویارویی مردم با حکومت قطع نشده است. هزینه سنگین سرکوب هم مردم را کاملاً از صحنه خارج نکرده است. گستردگی کنترل و ترس حکومت از تجمع، خودش نشانه تسلیمنشدن جامعه است.
مبنای دوم: تکیهگاههای حکومت فرسوده شدهاند
دوام حکومت تا امروز به سرکوب، جنگافروزی منطقهای، مماشات بیرونی، درآمد نفت و فرصتهای پس از اشغال عراق و افغانستان گره خورده بود. بخش مهمی از این تکیهگاههای خارجی ضعیف شده، اما سرکوب داخلی شدیدتر ادامه دارد. همزمان، تجربه قیامهای پیاپی حکومت را فرسودهتر و مردم را آزمودهتر کرده است. جوانان شورشی در این نبرد سازمانیافتهتر شدهاند و جوانان معترض بیش از گذشته به شبکههای مقاومت پیوند میخورند.
مبنای سوم: دوران پس از سرکوب، دوران خاموشی نیست
جامعه اکنون از فضای ارعاب پس از سرکوب ۱۴۰۴ عبور میکند و همان تجربه را برای خیزش بعدی به کار میگیرد. بحران اقتصادی و اجتماعی به نفرت و خشم متراکم تبدیل شده است. آرامش ظاهری خیابان به معنای رضایت نیست. بسیاری از تحولات، پیش از آنکه دیده شوند، زیر پوست جامعه شکل میگیرند.
نقش مقاومت سازمانیافته
وجود یک مقاومت مستقل با شعار «نه شاه، نه شیخ» و سابقه طولانی مقابله با هر دو، برای بخشهایی از مخالفان حکومت اهمیت تعیینکننده دارد. از این نگاه، چنین مقاومت مردمی مانع معاملههای ارتجاعی و خارجی است و میتواند پشتوانه یک قیام سازمانیافته برای آزادی و استقلال باشد.
اثر دلار و بنزین فوری نیست، زنجیرهای است
گرانی ارز و سوخت همان روز همه لایههای جامعه را به خیابان نمیآورد. اثر آن بهتدریج روی نان، گوشت، دارو، اجاره، خودرو، لوازم خانه، مواد اولیه و شغل نمایان میشود. ممکن است امروز خیابان آرام باشد، اما چند ماه بعد، وقتی هزینه زندگی بقای خانواده را تهدید کند، فشار به شکل انفجار اجتماعی ظاهر شود. حکومت با همه اهرمهایش تلاش میکند بحران به قیام نرسد، اما همین مدیریت موقت، خشم را متراکمتر میکند.
اشتباه این مرحله چیست؟
بزرگترین خطا این است که آرامش خیابان را سکوت دائمی بدانیم و به انتظار منفعلانه بنشینیم. از دید این تحلیل، حکومت نمیتواند بیاعتمادی عمیق، بحران معیشتی، شکافهای درونی و بنبست منطقهای خود را حل کند. بنابراین قیام سرنگونکننده حتمی است و راه جلو انداختن آن، تقویت و پیوستن به جوانان شورشی و یگانهای سازمانیافته مقاومت است.
#قیام_ایران #نه_شاه_نه_شیخ #بحران_معیشتی
یکشنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۵
🔴 این #انقلابیست_تا_پیروزی
🆔 https://x.com/rasuyab
🆔 https://t.me/rasuyab_ir
🆔 https://t.me/EfshagarRasu
🆔https://www.instagram.com/rasuyab_ir
🆔https://t.me/Kashef_Rasu
🆔https://www.instagram.com/efshagar_rasu
Related
اکتبر 4 2026
مطالب ارسالی شما 🔥نگاهی به وضعیت کنونی مردم و مقاومت و قیام!
🔥نگاهی به وضعیت کنونی مردم و مقاومت و قیام!
قیمت دلار به حدود ۲۷۰ هزار تومان رسیده، بنزین گران شده و فشار معیشتی روی بیشتر خانوادهها سنگینی میکند. با این حال، واکنش خیابانی گسترده دیده نمیشود. پرسش این است که آیا مردم تسلیم شدهاند، یا خشم در حال انباشت است؟
مبنای اول: تنفر گسترده و ادامه رویارویی
بخش بزرگی از جامعه از این حکومت ناراضی است و خواهان تغییر بنیادی است. از قیامهای ۹۶، ۹۸، ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴ به این سو، رویارویی مردم با حکومت قطع نشده است. هزینه سنگین سرکوب هم مردم را کاملاً از صحنه خارج نکرده است. گستردگی کنترل و ترس حکومت از تجمع، خودش نشانه تسلیمنشدن جامعه است.
مبنای دوم: تکیهگاههای حکومت فرسوده شدهاند
دوام حکومت تا امروز به سرکوب، جنگافروزی منطقهای، مماشات بیرونی، درآمد نفت و فرصتهای پس از اشغال عراق و افغانستان گره خورده بود. بخش مهمی از این تکیهگاههای خارجی ضعیف شده، اما سرکوب داخلی شدیدتر ادامه دارد. همزمان، تجربه قیامهای پیاپی حکومت را فرسودهتر و مردم را آزمودهتر کرده است. جوانان شورشی در این نبرد سازمانیافتهتر شدهاند و جوانان معترض بیش از گذشته به شبکههای مقاومت پیوند میخورند.
مبنای سوم: دوران پس از سرکوب، دوران خاموشی نیست
جامعه اکنون از فضای ارعاب پس از سرکوب ۱۴۰۴ عبور میکند و همان تجربه را برای خیزش بعدی به کار میگیرد. بحران اقتصادی و اجتماعی به نفرت و خشم متراکم تبدیل شده است. آرامش ظاهری خیابان به معنای رضایت نیست. بسیاری از تحولات، پیش از آنکه دیده شوند، زیر پوست جامعه شکل میگیرند.
نقش مقاومت سازمانیافته
وجود یک مقاومت مستقل با شعار «نه شاه، نه شیخ» و سابقه طولانی مقابله با هر دو، برای بخشهایی از مخالفان حکومت اهمیت تعیینکننده دارد. از این نگاه، چنین مقاومت مردمی مانع معاملههای ارتجاعی و خارجی است و میتواند پشتوانه یک قیام سازمانیافته برای آزادی و استقلال باشد.
اثر دلار و بنزین فوری نیست، زنجیرهای است
گرانی ارز و سوخت همان روز همه لایههای جامعه را به خیابان نمیآورد. اثر آن بهتدریج روی نان، گوشت، دارو، اجاره، خودرو، لوازم خانه، مواد اولیه و شغل نمایان میشود. ممکن است امروز خیابان آرام باشد، اما چند ماه بعد، وقتی هزینه زندگی بقای خانواده را تهدید کند، فشار به شکل انفجار اجتماعی ظاهر شود. حکومت با همه اهرمهایش تلاش میکند بحران به قیام نرسد، اما همین مدیریت موقت، خشم را متراکمتر میکند.
اشتباه این مرحله چیست؟
بزرگترین خطا این است که آرامش خیابان را سکوت دائمی بدانیم و به انتظار منفعلانه بنشینیم. از دید این تحلیل، حکومت نمیتواند بیاعتمادی عمیق، بحران معیشتی، شکافهای درونی و بنبست منطقهای خود را حل کند. بنابراین قیام سرنگونکننده حتمی است و راه جلو انداختن آن، تقویت و پیوستن به جوانان شورشی و یگانهای سازمانیافته مقاومت است.
#قیام_ایران #نه_شاه_نه_شیخ #بحران_معیشتی
یکشنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۵
🔴 این #انقلابیست_تا_پیروزی
🆔 https://x.com/rasuyab
🆔 https://t.me/rasuyab_ir
🆔 https://t.me/EfshagarRasu
🆔https://www.instagram.com/rasuyab_ir
🆔https://t.me/Kashef_Rasu
🆔https://www.instagram.com/efshagar_rasu
Related
By majortillett564 • استان تهران, زیرپوستشهر 0 • Tags: زیر پوست شهر